محور اصلی داستان نگاه مجدد و دقیق به روزگار امام حسن مجتبی و اطرافیان خائن آن امام همام و مظلوم است .نویسنده ادعا ندارد که توانسته حق مطلب را ادا کند اما باید توجه داشت که هدف نویسنده ، بیان کامل و همه جانبه و تحلیل جامع آن روزگار نبوده است و صرفا وقایع را از چشم و اندیشه ی موجودی خطرناک به نام محمد بن اشعث و درباره ی زندگانی و تصمیمات و موقعیت یکی از سگان دست آموز آل یهود شمر بیان کرده است. نباید انتظار داشت وقتی قرار است از روزگار و جریانی خاص روایت سیاسی امنیتی شود، همه ی ابعاد پیدا و پنهان آن ماجرا و حتی دیگر شخصیت های نورانی و ظلمانی حاضر در آن ماجراها مورد بررسی و نقل قرار گیرد. باید دید هدف اصلی روایت و پیام های گفته و نا گفته ی مدنظر نویسنده چیست و اصلا وقایع از زبان چه کسی نقل شده است.