گلرنگ جز گیاه گیاهانی است که دانه های آن خواص رنگرزی، دارویی و روغنی دارد، عمر آن یک سال زراعی بوده و بصورت بذر تکثیر می شود. این گیاه با نام های دیگر مثل کاجیره، کاغاله، کافشه و در بعضی استان های جنوبی مانند کرمان گل خشت نیز نامیده می شود. از ماده رنگی حاصل از گل های آن در صنعت رنگرزی استفاده می شود. از دانه های آن روغن خوراکی به دست می آید و از قسمت های دیگر آن برای خوراک دام استفاده می شود و به دلیل کاشت ساده آن گیاهی مقرون به صرفه و اقتصادی به شمار میرود. این گیاه بومی خاور میانه است و احتمالا خواستگاه و رستنگاه اولیه آن کشورهای ایران و عربستان بوده است و از این کشورها به سراسر جهان منتقل شده است. ارتفاع این گیاه در نهایت رشد ممکن است تا 150 سانتیمتر برسد. از روغن گلرنگ در تهیه صابون، رنگ و آشپزی هم استفاده می شود.