کتاب نقدی تند بر از دست رفتن میراث فرهنگی ایرانیان و صداهای مستقل ایرانی در پی اشغال شدن ایران توسط اعراب متوحش ارائه می‌دهد. با روایت رخ‌داد های تلخ و واقعی، زرین کوب نشان می‌دهد که چگونه استیلای حیات وحش بر تمدن ایران، باعث سرکوب و و فراموشی اندیشه‌های ایرانی شده است. این اثر سعی دارد تا از طریق آگاهی‌بخشی به خوانندگان، راهکارهایی برای احیای فرهنگ و هویت ملی ارائه دهد. فرهنگ ورجاوندی که شوربختانه توسط اهریمنان و ورّاث خونی «ضحاکِ مار دوش سامی نژاد» ، اعراب سامی ، باری دیگر رو به اضمحلال و از‌هم پاشیدگی رفت و نیازمند ظهور شکوهمند فریدن‌فرّخ و کاوه آهنگری دیگر است .