کتاب حاضر به‏منظور بررسی و مطالعه نقش قدرت‏های استعماری در نام‏گذاری منطقه خاورمیانه طراحی و اجرا شده است. بااین‏‏حال، به‏دلیل گستردگی این فرایند در ابعاد جغرافیایی و زمانی، این تحقیق، نام‏گذاری‏های استعماری بازه زمانی آغاز اکتشافات جغرافیایی در اواخر قرن پانزدهم تا آغاز قرن بیستم (نام‏گذاری خاورمیانه) را شامل می‏شود و از نظر جغرافیایی، قاره‏های آفریقا، آمریکا (شمالی، مرکزی و جنوبی) و اقیانوسیه را دربر می‏گیرد. به لحاظ نظری، پژوهش حاضر در چارچوب نشانه‏شناسی و دیدگاه فلسفی دکارت، مبتنی بر خردباوری انجام گرفته است. نشانه‏شناسی به‏عنوان دانشِ شناخت نشانه‏ها از ظرفیت خوبی برای تحلیل‏های معنایی برخوردار است و «نام» به‏عنوان یک نظام دلالت و معنایی در کلیت خود یک نشانه به‏شمار می‏رود. «نام» علاوه بر مرزبندی و تمایز قائل‏شدن میان افراد یک نوع، دارای بار هویتی، فرهنگی، تاریخی است و هنگامی که «نامی» بر یک پدیده نهاده می‏شود، نام‏گذارنده، همه موارد یادشده را در «نام» انتخابی خود درنظر گرفته است، ولو اینکه نسبت به عوامل یادشده آگاه نباشد. علاوه بر نشانه‏شناسی، مکتب فکری سازه‏انگاری نیز از ظرفیت خوبی در زمینه تجزیه و تحلیل و بررسی نظام‏های نشانه‏ای از جمله «نام» برخوردار است. در واقع سازه‏انگاری، پلی میان نشانه‏شناسی و خردگرایی دکارتی است. ...