گزیده کتاب در قوه قضائیه بود پیش نماز مسجدی در گیشا شد. نماز مغرب و عشا می‌رفت آنجا تا مردم راحت‌تر به او دسترسی داشته باشند. گاهی حدود دو ساعت طول می‌کشید از مسجد خارج شود. مردم بدون بازرسی و راحت به او نزدیک شده و حرفشان را می‌زدند. محافظ‌ها نگران بودند، اما سید ابراهیم عین خیالش نبود. در مشهد هم همینطور، می‌آمد وسط حیاط حرم قدم می‌زد، هر کس کاری داشت راحت می‌رفت کنارش. گاه نیمه‌های شب به معاونینش زنگ می‌زد که مشکل فلان آدم ناشناس را باید پیگیری کنید.