محور اصلى این كتاب، نهایة الحكمه مرحوم علامه است. استاد مصباح ابتدا مطلب كتاب نهایه را كاملا تقریر و تبیین كرده اند و در موارد لازم به نقد آن پرداخته و در پایان نظر مختار خود را مطرح ساخته اند. این سبك تدریس در رشد فكرى و استقلال نظر دانشجو تأثیر به سزایى دارد. در این دو جلد مباحث از اول تا پایان فصل هشتم از مرحله چهارم كتاب نهایة الحكمه آمده است. گفتنى است استاد این مباحث را به طلابى درس مى دادند كه قبلا با مقدمات فلسفه آشنا شده بودند و دو كتاب بدایة الحكمة و فلسفتنا را نزد اساتید دیگر، و مواد درسى كتاب آموزش فلسفه را ـ كه در آن ایام هنوز به رشته تحریر در نیامده بود ـ نزد خود ایشان فرا گرفته بودند. بنابراین، آنان، هم با فلسفه و انواع استدلال هاى آن، و هم با مذاق استاد و شیوه تدریس و نقدها و موشكافى هاى ایشان آشنایى كافى داشتند. بر این اساس بعضى مطالبْ كمتر توضیح داده شده و حتى گاه به اشاره اى بسنده گردیده است. از سوى دیگر سطح معلومات خوانندگان كتاب را نمى توان با سطح آشنایى مستمعین درس یكسان فرض كرد. از این رو در تدوین یك كتاب نباید از توضیح مطالب مجمل یا تشریح مقدمات فروگذارى كرد. ...