دستور سلوکی قرائت قرآن در حقیقت توجه به معرفت‌النفس است و سالک با تلاوت آیات الهی در مراتب باطنی خود پیش می‌رود؛ گویی آیات حقیقت خود را می‌خواند و فطرت الهی خویش را در لسان پروردگار تبیین می‌نماید. با توجه به اینکه نفس انسانی ذومراتب است، هر انسانی در هر مرتبه‌ای که باشد با همان مرتبه از قرآن ارتباط برقرار می‌کند و از اقیانوس بیکران کلام الهی بهره‌مند می‌شود.