کارهای بعدی ایبسن واقعیت هایی را که در پشت برساخت های اجتماعی نهفته بود مورد بررسی قرار داد و موارد بسیاری را که برای تعدادی از معاصرانش ناراحت کننده بود ، آشکار کرد. از نظر بسیاری از منتقدان ، مرغابی وحشی و رسمرس هلم "با یکدیگر به عنوان رقبایی برای کسب مقام برتر در بین آثار ایبسن رقابت می کنند". ایبسن خود امپراطور و گالیله را شاهکار خود می دانست