این آدم‌برفی بافتنی، دنبال جلب توجه نیست. کوچیکه، ساده‌ست، اما یه جور گرما تو خودش داره. اون گرمایی که فقط کارِ دست داره؛ کوک به کوک، با حوصله. آدم‌برفی یعنی زمستون، اما این یکی از اون زمستونای تلخ و سرد نیست. حس همون روزهایی رو میده که چای داغ روی میز بود و بخار پنجره رو می‌گرفت. نه اسباب‌بازی‌ست، نه دکور پر سر و صدا. یه تیکه «حس خوب» که هر جا بذاریش، فضا نرم‌تر می‌شه. رو میز کار، روی قفسه، کنار گلدون… خودش جاشو پیدا می‌کنه. کوچیک، اما با شخصیت. بی‌ادعا، اما دوست‌داشتنی به اندازه‌ی درست—نه بیشتر، نه کمتر.