«عقود معین» عقودی هستند که نام، تعریف، آثار و شرایط آن در قانون مشخص شده است. این عقود را می توان بدین نحو تقسیم نمود: اول، عقود تملیکی که جنبه تملیک دارند، گاه تملیک عین است، مانند بیع و گاه تملیک منفعت، مانند اجاره؛ دوم؛ عقود اذنی، امانی، نیابی که این عقود، مفید اذن، امانت و نیابت­اند، شامل عقد عاریه و ودیعه و وکالت که هر کدام اثر و خصوصیت ویژه­ای دارند؛ سوم، عقود وثیقه­ای که این عقود به­صورت وثیقه و دین عمل می­کنند، مانند عقد رهن، عقد ضمان، عقد حواله و کفالت؛ چهارم، عقود مشارکتی که که شرکا نیروهای خود را برای رسیدن به یک هدف مشترک به­کار می­برند و هدف آنها کسب سود مشترک است، شامل عقد «مضاربه»، «مزارعه»، «مساقات» و«شرکت»؛ پنجم، هبات که منظور عقود بلاعوض و رایگان است، مانند «هبه»، «صلح بلاعوض»، «وقف».