کتاب الاعلام باشارات اهل الالهام از آثار قطعیِ محی الدین است. این اثر هرچند مختصر است؛ اما بسیار گرانقدر و مهم است؛ زیرا مطالب بسیار ژرفی در این کتاب است که محی الدین در فصوص الحکم و فتوحات و آثار دیگرش، آن‌ها را نیاورده است. سبب اینکه شیخ اکبر در فصوص الحکم که کتاب بسیار ویژه و بسیار عمیق اوست، سخنان کتاب الإعلام را نیاورده است این است که موضوعات و مباحث کتاب فصوص الحکم مباحثی دیگر است. محی الدین در کتاب فتوحات نیز که بیانی مفصّل دارد، در موارد متعددی، با در نظرداشتنِ کسانی که قدرت درک و فهمِ شایسته‌ای نداشته‌اند و یا می‌کوشیده‌اند که او را با استناد به سخنان خودش، به کفر، متّهم کنند از یک سو، نمی‌توانسته است برخی سخنان را بیان کند؛ و از سوی دیگر، ناگزیر بوده است که در کنارِ مطالبِ عمیقش، برخلاف میل باطنیِ خویش، سخنانی بنویسد که مطابق با اقوال مشهور و مخالف با دیدگاه‌هایِ خاصّ‌ِ اوست؛ اما او در کتابِ الإعلام و در برخی از آثارش که شهرت زیادی نداشته است و افراد نااهل به آن‌ها کمتر رجوع می‌کرده‌اند سخنانی نگاشته است که بسیار ژرف است؛ و در واقع، همان چیزی است که دوست داشته است بگوید و بنویسد. ...