نهج ‏البلاغه، دریاى ناپیدا كرانه‏ اى است كه مى‏ توان گوهرهاى گران ‏بهایى را از آن صید كرد. هر انسانى ـ به ویژه اهل فكر و نظر ـ كه با این كتاب عظیم آشنا شده در برابر بلاغت و نیز ژرفاى آن به شگفتى فرو رفته است. یكى از جنبه‏ هاى برجسته آن، اخلاق است. امیرمؤمنان على(ع) در خطبه‏ ها، نامه‏ ها و نیز كلمات قصار خود، جنبه‏ هاى مختلف اخلاق را بازگفته ‏اند. اثر حاضر با موضوعِ «اخلاق در نهج‏البلاغه» گوشه‏ اى از تعالیم اخلاقى را در سه بخش آورده است: نفس امّاره و شهوات، كبر و بیمارى ‏هاى مشابه، رذایل زبان.